نام عمومی:پا بزی

نام علمی:Ipomoea pes-caprae (L.) R.Br.

تیره:Convolvulaceae

نام انگلیسی:Goat’s Foot

منشا: ایالات متحده (کالیفرنیا)

زمان گلدهی: اردیبهشت

ویژگی ها: پابزی یکی از پیچک های خزنده، همیشه سبز و رایج در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری می باشد. در واقع این گونه یکی از شناخته شده ترین و گسترده ترین گیاهان مقاوم به شوری است و نمونه ای شاخص از گیاهانی است که توسط جریان های اقیانوسی پخش می شوند. روندک های درهم فرورفته آن از پایه چوبی بیرون آمده است اما برگ های دوپارپهنکی آن پراکنده می باشد و به استثنای مناطق محافظت شده، به ندرت یک پوشش متراکم بر روی ماسه ها به وجود می آید. شاخه های آن باریک و به قطر 2cm اسن که ممکن است به طول 10 متر نیز برسد. دمبرگ به طول 1.6-1.5mm است و پهنک دارای 13-14cm طول و 2.5-12cm پهنا می باشد. برگ ها متناوب، تا حدی بیضوی و دارای بریدگی کم عمق در نوک می باشند. ریشه های اصلی آن طویل و عمیق بوده، و گاهی اوقات به بیش از یک متر در زیر لایه خاک سطح الارض نیز نفوذ می کند. گل ها، قیفی شکل، جانبی، پنج گلبرگی، به رنگ صورتی یا بنفش و عمر کوتاهی داشته (یک روز) و در اردیبهشت می رویند. میوه های آن پوشینه شکوفا، و دارای بذور کرکی می باشد که به سادگی شکسته می شوند. پابزی یکی از گونه های پیشگان در تثبیت شن های ساحلی می باشد. معمولا در دامنه تپه های شنی رشد کرده و روند (رانر) هایی گوشتی به سمت پایین توید کردهو گسترش می یاید. در محل گره ها ریشه زایی انجام می پذیرد. بذور آن بر روی آب شناور شده و توسط آب نمک تحت تاثیر قرار نمی گیرد. به افشانه آب و نمک دریا مقاوم است و در قسمت های مرتفع ساحلی می روید. این گونه همراه با گراس Spinifex logifilius مورد کشت قرار می گیرد و در تثبیت شن تحت شرایط افشانه نمک و شن شویی (Sandblast) گسترش می یابد. برگساره دارای شیره ای رنگین بوده که دارای خاصیت درمانی می باشد. به خشکی و آب زیاد نیز مقاومت دارد. روش تکثیر آن قلمه ساقه و بذر است.

عادت رشدی:دارای عادت رشدی خزنده می باشد.

میزان رشد: سریع، ارتفاع آن به 35cm و گسترش آن نیز تا 10 متر نیز می رسد.

نیاز نوری: آفتاب کامل.

خاک مطلوب: بیشتر خاک ها با زهکش مناسب.

نیاز آبی: مقاوم به خشکی، شوری آب و حالت غرقابی می باشد.

مقاومت به سرما: مقاومتی به سرما نداشته و در سرما بخش های هوایی اش از بین می رود.