نارگیل (Cocos nucifera)

این گیاه از تیره نخل بوده و موطن اصلی آن جنوب شرقی آسیا و اقیانوسیه معرفی گردیده است. نارگیل در مناطق استوایی کشت می شود و از گیاهان مناطق گرمسیری بشمار می آید. این گیاه دارای ساقه بدون انشعاب به ارتفاع ۲۰- 5 متر بوده و حاوی جوانه انتهایی می‌باشد که داخل پوشش الیافی قرار می‌گیرد. برگهای نارگیل مرکب بوده و قسمتی از دمبرگ که به تنه متصل می شود، پهن‌تر می‌باشد. نارگیل از گیاهان یک پایه بوده و خوشه های گل از جوانه های جانبی که بین تنه و برگ‌ها قرار دارند، حاصل می‌شوند. تعداد خوشه های گل به تعداد برگ‌های بالغ روی درخت بستگی دارد و پیدایش آنها همانند پیدایش برگ‌ها تدریجی بوده و تقریبا در هر ماه، یک خوشه گل ظاهر می شود. گل‌های نر و گل‌های ماده به طور جداگانه بر روی خوشه های مرکب ظاهر می شوند. خوشه‌های گل همانند خرما داخل تارونه قرار می گیرند. در هر خوشه تقریباً به 40-20 عدد گل ماده وجود دارد که از بین آنها 5-2 عدد تبدیل به میوه می شوند. گل‌های نر در قسمت نوک خوشه قرار می گیرند. میوه نارگیل از نوع میوه‌های شفت  بشمار می‌آید. قسمت برون‌بر و ميان‌بر آن الیافی و درون‌بر سفت و سخت دارد. دانه‌ میوه بزرگ بوده و پوسته نازک و قهوه‌ای رنگ دارد. مغز میوه را بخش آندوسپرم دانه بنام کوپرا (Copra) تشکیل می دهد که به رنگ سفید بوده و ضخامت آن 5/1-1 سانتی متر می باشد و جنین در داخل آن قرار می گیرد. در فضای داخل دانه مایع زلال وجود دارد که شیره نارگیل نامیده می شود. این مایع قسمتی از سلول‌های آندوسپرم است که سفت نگردیده و حاوی ویتامین‌ها و هورمون‌های مختلف می باشد. درخت نارگیل به آب بیشتر نیاز دارد و متحمل به خشکی نیست. برای پرورش نارگیل باید میزان بارندگی 2250-1250 میلی‌متر در سال باشد. درخت نارکیل طالب آب و هوای گرم بوده و در مناطقی که میانگین دمای شبانه روز 30 درجه سانتی گراد باشد، رشد مطلوبی نشان می‌دهد. تکثیر نارگیل از طریق کشت بذر می باشد. بذور نارگیل را می توان به طور مستقیم در محل اصلی و یا در خزانه کشت نمود. در کشت خزانه، نهالهای مرغوب نتخاب گردیده و به محل اصلی انتقال داده می شوند. بذرهای نارگیل را قبل از کشت به مدت دو هفته داخل آب قرار می دهند تا جوانه زنی آسانتر گردد.