انگور فرنگی (Ribes spp.)
این گیاه از تیره ریبه ساسه (Ribesaceae) ، از جنس ریبس (Ribes) بوده دارای دو گونه عمده بنام انگور فرنگی دانه ریز (R. rubrum) یا ریب انگور و انگور فرنگی دانه درشت (R. grassularia) می باشد که به صورت تجاری پرورش داده می شوند. انگور فرنگی دانه ریز دارای شاخه های با پوست قهوه ای رنگ، برگ های پنجه ای شبیه برگ انگور و لوب های دندانه دار می باشد. گل های این گونه ، روی گل آذین خوشه ای با گلبرگ های سفید و میوه های سفید، زرد و سیاه می باشد. انگور فرنگی دانه درشت دارای شاخه های با پوست خاکستری و خارهای سه شاخ، برگ های قلبی شکل و لوبدار و دندانه ریز می باشد. میوه های آن به اندازه نخود با رنگ سبز و قرمز و یا زرد می باشد . این گیاه به زمستان طولانی برای برطرف شدن نیاز سرمایی احتیاج دارد. گرچه میوه های انگور فرنگی در ماه های تیر و مرداد می رشد اما فصل رشد طولانی تابستان برای رشد این گیاه مناسب می باشد .انگور فرنگی به صورت وحشی در جنگل ها و بیشه های کم درخت اروپا، آسیا ، سیبری و شمال آفریقا رشد می کند. انگور فرنگی دانه درشت در نواحی شمال ایران ، ارتفاعات البرز، مازندران به صورت وحشی موجود می باشد.
سرمای دیر رس بهاره به این گیاه آسیب می رساند . هوای معتدل و مرطوب برای رشد انگور فرنگی مناسب می باشد . اما رطوبت بیش از حد موجب بروز سفیدک می شود. انگور فرنگی در خام های مختلف قادر به رد می باشد اما خاک های زهکشی شده و قوی را دوست دارد. ازدیاد انگور فرنگی از طریق تهیه قلمه های خشبی و نیمه خشبی انجام می گیرد. برای این منظور در شهریور ماه میتوان قلمه هایی به طول 20-15 سانتی متر تهیه کرد و در بستر گلخانه ریشه دار نمود . رقم انگور فرنگی دانه درشت از طریق خوابانیدن کپه ای نیز قابل تکثیر می باشد . برای کشت بوته های ریشه دار انگور فرنگی ، قبلا زمین را شخم زده و معمولا فاصله کشت بوته ها 120-100 سانتی متر و فاصله ردیف های کشت 2-5/1 متر در نظر گرفته می شود. شخم بین ردیف های کشت به شرط عمیق نبودن ، پرورش گیاهان پوششی یا استفاده از خارکپوش ( مالچ ) برای حفظ رطوبت خاک ، کوددهی منظم سالیانه ، کنترل بیماری ها بویژه سفیدک از تدابیر لازم برای پرورش نهال های انگور فرنگی می باشد. جوانه های بارور انگور فرنگی اکثرا در جانب شاخه های یک ساله و گاهی بر روی شاخه های 3-2 ساله تشکیل می شوند. بهترین محصول بر روی شاخه های یک ساله حاصل می شود. بنابراین در هرس بوته های انگور فرنگی ، شاخه های مسن تر از سه سال حذف می گردند. میوه های انگور فرنگی در اواسط تابستان ( تیر و مرداد ) می رسند. برای ارسال به مناطق دور ، میوه های کمی سفت رس برداشت می شوند. میوه های انگور فرنگی بسیار حساس بوده و بعد از چیدن در نیم جعبه ها یا سبد های کوچک قرار داده می شوند.