گوجه و آلو (prunus SPP)
گوجه و نوع دیگر آن آلو، گونه های زیادی دارند و از گونه های مهم می توان به آلوی امریکایی (P.americana)، آلوی اروپایی (p.domestica) و آلوی شرقی (p.salicina ) اشاره کرد. میوه آلوهای امریکای شمالی دارای گوشت زرد طلایی با پوست خشن بوده و مقاوم به سرما می باشند. آلو های اروپایی از گونه های مهم آلو بشمار می آیند و برخی از ارقام آن برای مصرف خشکبار، کمپوت سازی و تازه خوری مورد مصرف قرار می گیرند. آلوهای شرقی که به آلوی ژاپنی نیز معروف هستند دارای میوه هایی با پوست خشن، مخروطی شکل و درختان این گونه آلوها سیخک فراوان تولید می کنند. انواع گوجه و آلو همچون سیب و آلبالو به سرمای شدید تا 35- درجه سانتی گراد مقاوم بوده و از درختان مناطق معتدل سرد بشمار می آیند. اما ارقام آلوهای شرقی به سرما مقاومت کمتری نشان می دهند. گل های گوجه و آلو قبل از برگ ها ظاهر می شوند. جوانه های بارور گوجه به صورت 3-2 عددی در جانب سیخک ها و شاخه های یک ساله قرار می گیرند. گوجه و آلو نیز دارای شاخه های کاذب می باشند. هر جوانه گل بین 1 تا 3 عدد گل حاصل می کند. برخی از ارقام آسیایی، امریکایی و اروپایی خودناسازگار بوده و به ارقام گرده دهنده نیاز دارند.
پوسیدگی قهوه ای در ارقام آلوهای امریکایی و اروپایی در مرحله گلدهی و رسیدن میوه و برای ارقام آسیایی در حین رسیدن میوه مشکل جدی ایجاد می کند. نیاز سرمایی جوانه های آلو و گوجه در حدود 1600-1000 ساعت بوده اما آلوهای شرقی نیز سرمایی کمتر نسبت به گونه های دیگر دارند و تحت تاثیر سرماهای دیررس بهاره نیز قرار می گیرند.
فاصله کشت ارقام مختلف گوجه و آلو بر روی پایه های بذری در حدود 6-5 متر می باشد. گوجه، خاک های لومی شنی را دوست دارد و بیشتر از بقیه میوه های هسته دار، خاک های سنگین و مرطوب را تحمل می کند. از پایه های مختلف برای تکثیر آلو استفاده می شود. در خاک های سنگین و مرطوب از پایه های بذری استفاده به عمل می آید. پایه های آلوی میروبالان نیز در در خاک های مرطوب مقاوم می باشند. در خاک های آهکی از پایه های GF557 (بادام×شلیل) و GF677 (بادام×هلو) استفاده می شود. در خاک های زهکشی شده از پایه های بذری هلو بویژه از نماگارد (Namaguarf) استفاده می شود. در خاک های خشک می توان از پایه بادام استفاده کرد اما احتمال ناسازگاری با گوجه را دارد. پایه زردآلو در خاک های آهکی و خشک که آلوده به نماتد هستند، قابل استفاده می باشد. اما در اکثر موارد پایه های زردآلو با گوجه ناسازگاری پیوندی نشان می دهند. شکل مناسب برای هدایت و پرورش گوجه و آلو جامی بوده و تا سن 12 سالگی نیاز به هرس ندارند. اما بعد از آن به دلیل تولید شاخه و برگ بیشتر که موجب تراکم در تاج می شوند، عمل هرس ضروری می باشد.