پینه زایی قلمه های سیب

پینه زایی زمستانه:

در طول دوره رکود ، قلمه ها را با طولی یکنواخت بریده و آنها را به صورت دسته هایی با تعداد مناسب در می آوریم ، که سر آنها همگی در یک طرف باشد، آنگاه آنها را با نوار پلاستیکی محکم می بندیم. این قلمه ها را تا فصل بهار می توان در محلی خنک و مرطوب نگهداری نمود. دسته های قلمه را می توان در هوای آزاد و در محلی با زهکشی خوب ، زیر خاک شنی ،ماسه و یا خاک اره نگهداری کرد. آنها را می توان به صورت افقی و یا عمودی قرار داد، اما در حالت عمودی می بایستی قلمه واژگون باشد و ته قلمه تا چند سانتیمتر (5 سانتیمتر) زیر ماسه قرار گیرد .قلمه ها با 30 سانتیمتر طول تهیه و پس از تیمار هورمونی با ایندول بوتیریک اسید با غلظت 2500ppm به مدت 45 روز در گودال کاشت به صورت واژگون نگهداری می شود تا ریشه ها کاملا ظاهر شوند در این حالت ، ته قلمه در مقایسه با سرشان ، تا حدودی گرمتر بوده و از تهویه بهتری برخوردار خواهد بود.این شیوه ، آغازیدن ریشه را در ته قلمه های پایه های سیب تیمار شده با هورمون های ریشه زایی تسهیل می سازد، در حالی که توسعه جوانه ها را در سر قلمه ، به تعویق می اندازد . به هنگام کشت بهاره ، دسته های قلمه را بیرون آورده و هر کدام را به طوری که سرشان بالا باشد می کارند. در نواحی دارای زمستان معتدل ، غالبا دسته های قلمه را در دوران پینه زایی، در جعبه های بزرگ حاوی ماسه ، خاک اره ،پیت اره، پیت خزه و یا خاک رنده ی مرطوب قرار می دهند و جعبه ها را در ساختمانیبدون وسیله حرارتی و یا در هوای آزاد نگهداری می کنند. اما این عمل ، در نقاطی که زمستانی سخت با دمای زیر صفر دارند ، احتمالا برای قلمه ها حفاظت کافی ایجاد نمی کند، در چنین آب و هوایی برای نگهداری قلمه ها ، یک زیر زمین خنک اما با دمای بالای یخبندان رضایت بخش است. اگر یخچال های بزرگ در اختیار باشد، میتوان قلمه ها را در دوران پینه زایی ، با اطمینان در دمایی حدود 5/4 درجه سانتیگراد تا موقع کاشت نگهداشت.

پینه زایی با دمای گرم:

قلمه های پایه های رویشی در پاییز هنگامی که جوانه ها دوره خواب را شروع کرده و یا در حال ورود به این دوره هستند، تهیه نموده و ته آنها را با مواد هورمونی محرک ریشه زایی تیمار می کنند. سپس در  شرایط مرطوب و دمای نسبتاً گرم (18 تا 21 درجه سانتیگراد) به مدت 3 تا 5 هفته نگهداری می کنند تا آغازیدن ریشه تحریک شود. بعد از آن ، قلمه ها را در خزانه (در آب و همای معتدل )و یا انبار سرد (2 تا 5/4 درجه سانتیگراد ) تا بهار نگهداری می کنند. پژوهش ها نشان داده اند که قلمه های خشبی پایه های گلابی ، هنگامی ریشه زایی خوب داشته که جوانه ها و قلمه ها در زمان پینه زایی ( و آغازیدن ریشه) ، جوانه هایشان در حال استراحت بوده و رشد خود را شروع نکرده و رقابتی برای مواد غذایی وجود نداشته .

پینه زایی به وسیله پاگرما:

این روش ، بهترین روش برای قلمه های خشبی سخت ریشه زای پایه های رویشی سیب و گلابی می باشد. قلمه ها را در پاییز یا اواخر زمستان می گیرند و ته آنها را با مواد شیمیایی ریشه زا (اسید ایندول بوتیریک به غلظت 2500 تا 5000 قست در میلیون ) تیمار می کنند. سپس حدود چهار هفته ، به صورت ایستاده در بسترهای مرطوب و روی پا گرما ، در دمای 18 تا 21 درجه سانتیگراد قرار می دهند. سر قلمه ها باید در معرض هوای آزاد سرد قرار گیرد. بهتر است از وسایل گرمازا در محیط بیرون از بستر ریشه زایی استفاده نشود .در این روش ، انتقال قلمه ها می بایستی پیش از این که جوانه هایشان شروع به رشد کنند، صورت گیرد چرا که این زمان معمولاً مصادف با بیرون زدن ریشه هاست برای پیشگیری از پوسیدن ریشه ها، می بایستی از کاربرد زیاده از حد آب در محیط ریشه زایی دوری کرد. هنگامی که پس از ظاهر شدن ریشه ها ، خاک یا شرایط آب و هوایی برای کشت مناسب نیست،بهتر است که ریشه ها در بستر ریشه زایی دست نخورده باقی بمانند و پا گرما خاموش شود و هنگامی که شرایط مناسب شد، در خزانه کاشته شوند.