فتوپریودیسم در گل­های زینتی

فترپریودیسم عبارت است از توانایی یک موجود در درک طول روز (یا بطور صحیح تر طول شب) است. پدیده­های فتوپریودی می تواند در حیوانات و گیاهان مشاهده شود. گیاهان بر اساس عکس­العمل گلدهی انها به فتوپریود به چندین گروه تقسیم می­شوند:

1 – گیاهان روز کوتاه (Short-day  plants/SDP): گونه­هایی که در انها طول شب باید بیش از حد بحرانی باشد.. بطور کلی گونه های مربوط به عرض­های جغرافیایی پایین (مثل قهوه، پنبه و برنج) یا گونه هایی که در اواخر تابستان گل می دهند مثل داوودی.

2 – گیاهان روز بلند (Long-day Plants/LDP): گونه­هایی که در آنها طول شب باید کمتر از یک حد بحرانی باشد. عموماً گونه های مربوط به عرض­های جغرافیایی بالا مثل گراس­های مناطق معتدل (temperate grasses) این گونه­اند.

3 – گیاهان روز خنثی(Day-netural plants/DNP): گل انگیزی در این دسته تحت اثر طول شب قرار نمی­گیرد. گونه­هایی که در دامنه وسیعی از عرض­های جغرافیایی پراکنده­اند.

4 – گیاهان حد واسط (Intermediate day plants): شامل گونه­هایی است که به طول شب بین 12 تا 14 ساعت نیاز دارند.

5 – گیاهان دو فتوپریودی (Ambiphoto periodic plants) : گیاهانی هستند که گل انگیزی انها در شب های بلند یا کوتاه اما نه شب های متوسط رخ می دهد.(Thomas.1993).

در بین گیاهان روز کوتاه یا روز بلند، گیاهانی وجود دارند که پاسخ اختیاری (کمی) یا اجباری (کیفی) دارند. گونه هایی که پاسخ انها اختیاری (کمی) است تحت هر شرایط فتوپریودی گل می­دهند. و گلدهی انها تحت شرایط ذکر شده تسریع می شود. بر عکس، گونه­هایی که به صورت اجباری یا کیفی رفتار می­کنند تا زمانی فتوپریود ذکر شده برای انها فراهم نشود، گل نمی­دهند.

غیر از دو گروه، دسته دیگر نیز وجود دارند که شامل گیاهان روز کوتاه- روز بلند و دسته دیگر را گیاهان روز بلند- روز کوتاه می­نامند. دسته اول برای گلدهی ابتدا به چند چرخه شبانه روزی نیاز دارند که در طول روز کوتاه باشد و سپس به چند چرخه روز بلند نیازمند است (مثل گل اسکابیوزا).

دسته دوم، بر عکس، ابتدا به چند چرخه روز بلند و پس از آن به چند چرخه روز کوتاه احتیاج دارند تا به گل بروند (مثل گل برگنیا). وقتی طول شب و روز برای گلدهی مناسب باشد چنین دوره­ای را چرخه گل انگیز می­نامند و بر عکس اگر طول شب و روز برای گل دادن مناسب نباشد چنین دوره­ای را چرخه غیر گل انگیز نامند.